“Büyük Gelenek” ve 1990’larda İtalyan Resmi

İstanbul’da 32 İtalyan ressamının 1990’lı yıllar boyunca ürettiği eserler 5 Şubat-5 Mart tarihleri arasında Millî Reasürans Sanat Galerisi’nde sergileniyor.

İtalyan Kültür Merkezi Müdürü Adelia Rispoli’ye göre sergi İtalyan resminin bir yüzyıllık öyküsü gibi.

21. Yüzyılda İtalyan resminin sorunsalı büyük geleneğinden beslenebilecek, İtalyan kalabilecek mi?

İtalyan Kültür Merkezi ve Millî Reasürans Sanat Galerisi tarafından 5 Şubat–5 Mart tarihleri arasında düzenlenen “Büyük Gelenek ve 90’larda İtalyan Resmi” sergisi otuz iki İtalyan ressamını toplu olarak görmek için çok iyi bir olanak sunuyor.

İtalyan Kültür Merkezi Müdürü Adelia Rispoli ve Galeri yöneticisi Amelie Edgü, seçilen sanatçıların en yaşlısının 1929, en gencinin 1965 doğumlu olması, İtalyan resminin değişik eğilimlerini ve değişik bölgelerini temsil etmeleri nedeniyle serginin 90’lı yıllarla sınırlandırılmayacağını, İtalyan resmi için bir 20. yüzyıl ya da 20. yüzyılın son yarısının bir muhasebesi olarak izlenebileceğini belirtiyor.

Sergilenen eserlerin çoğu 50’li yıllarda doğan ve 70’li yıllarda eser vermeye başlayan sanatçılara ait. Ancak daha önceki kuşaklar içinde yer alan sanatçılar, daha az sayıda olsalar da 1990’lara taşıdıkları sanatlarıyla, bu sergide 1990’ları hazırlayan dönemleri özetleme görevini başarıyla yerine getiriyorlar. 1960’lı yıllarda doğanlar ise 80 sonrasının sanatını ortaya koyuyorlar.

Sergi oluşturulurken İtalyan resminin hemen her dönemde ülke çapında genel özellikler göstermesine karşın çok önemli bölgesel özellikler taşıması da dikkate alınmış. Sergide yer alan sanatçılar İtalya’nın değişik bölgelerinden seçilmiş. Böylece bu sergide bir anda İtalya’nın sanatsal yelpazesini gözler önüne sermek mümkün olabiliyor. Piemonte bölgesinden Sicilya’ya, Marche bölgesinden Roma’ya, Toskana bölgesinden Napoli’ye, Bolonya bölgesinden Bari’ye, Cenova bölgesinden Roma’ya ve Milano’ya kadar çoğu İtalyan bölgesi bu sergide temsil ediliyor. Bu seçime 90’ların İtalyan resminin daha bütünsel olarak anlaşılması olası kılınmış. Sergi kataloğunda her sanatçı hakkında kısa biyografik bilgiye ve bir eleştiriye yer verilmiş.

Roma “Il Politico” Kültür Topluluğu yöneticisi A. Romano Brizzi sergi kataloğunda yer alan yazısında İtalyan resminin 20. yüzyıl macerasını “Büyük Gelenek” ve İtalyan Kalmak” kavramları etrafında irdeliyor. Yazıda İtalya’da 16. yüzyılda ortaya çıkan resim gelenekleri ve bunların 90’lı yıllardaki izleri araştırılıyor. Sergi “çağının muhasebesini yapmak çabası” olarak değerlendiriliyor ve 21. yüzyıla ilişkin olarak İtalyan resminin önündeki tarihî sorunsal olarak: “Bugüne kadar kendi geleneği içinde ‘İtalyan kalarak’ İtalyan resmi hızlı bir kültürel entegrasyon sürecinin yaşandığı koşullarda aynı çizgide kalabilecek midir?” kritik sorusuna cevap aranıyor.